_

 
       

 

 
       

 صفحه‌‌ی شعر هفته نامه‌‌ی ایرانیان (چاپ واشینگتن دی. سی )

 
           
       

گزینه‌‌ی صمصام کشفی

 
       

 

 
 

 

 

 

 
 

هفته نامه‌‌ی ایرانیان جمعه ها  منتشر می شود

   

   شماره‌ی ۸۴۲ ـ جمعه ۲۹ اردیبهشت ۱۳۹۶

  No. 842 - Friday 19 May 2017

 
 

 

 

 

 

 تارنمای صمصام کشفی

م

 

تماس با صفحه‌‌ی شعر

    


نصرت رحمانی

[۱۳۷۹ ـ ۱۳۰۸ خورشیدی /  ۲۰۰۰ ـ ۱۹۲۹ میلادی]

دو شعر

 

۱

مي گفت با غرور

اين چشم ھا که ريخته در چشم ھاي تو

گرد نگاه را

اين چشم ھا که سوخته در اين شکيب تلخ

رنج سياه را

اين چشم ھا که روزنه ی آفتاب را

بگشوده در برابر شام سياه تو

خون ثواب را

کرده روانه در رگ روح تباه تو

اين چشم ھا که رنگ نھاده به قعر رنگ

اين چشم ھا که شور نشانده به ژرف شوق

اين چشم ھا که نغمه نھاده بناي چنگ

از برگ ھاي سبز که در آب ھا دوند

از قطر ه هاي آب که از صخره ها چکند

از بوسه ها که در ته لب ھا فرو روند

از رنگ

از سرود

از بود از نبود

از هر چه بود و هست

از هر چه هست و نيست

زيباترند ، نيست ؟

 

من در جواب او

بستم به پاي خسته ي لب ، دست خنده را

برداشتم نگاه ز چشم پر آتش اش

گفتم

دريغ و درد

کو داوري که شعله زند بر طلسم سرد

کوبم به روي بي‌بي‌ی چشم سياه تو

تک خال شعر مرا

گويم ، کدام يک ؟

اين چشم ھاي تو

اين شعرهاي من

 

۲

هرگز نمی توان

گل زخم های خاطره یی را ز قلب کَند

که در این سیاه قرن

بی قلب زیستن

آسان تر است ز بی زخم زیستن

قرنی که قلب هر انسان

چندیدن هزار بار

کوچکتر است

از زخم های مزمن و رنجی که می کشد

نازنین نظام شهیدی

[۱۳۸۳ ـ ۱۳۳۳ خورشیدی / ۲۰۰۴ ـ ۱۹۵۴ میلادی]

کاغذ ها دوباره سپیدند . . .

 

کاغذ ها دوباره سپیدند

و به بسترهای اغواگرانه می مانند.

بازی آغاز شده است.

هر چند درها را بستند

صندلی ها وارونه شد.

صحنه روشن شد.

صحنه خاموش شد

پرده را بستند

صندلی ها تا نشد

پلک ها تا شد

و ما چشم بستیم به روزی که با نمایش ابری

آفتاب در آن اتفاق می افتد.

 

بازی آغاز شده است.

کارت ها را دوباره ریخته

منظره شعر را ورق بزنید

یک برگ دیگر

بازی ادامه می یابد

حق با شماست

من این دلقک را همیشه به جای مرگ بازی کرده ام.


 

یاشار احد صارمی

ماه در آب شلپ ۳

برای محمد مختاری و محمدجعفر پوینده

 

دل قرقاول کرده بودی آن روز چه گونه !!!

شعر کنار کوزه‌های شکسته داشت از فنجان قهوه می ترسید

و انگار حاجی ها بو برده بودند

که

می خواهی

وسط شهر

کت و شلوارت را بکنی

و همه ی لک لک ها را برگردانی

میان آن همه قیچی و سوزن زنگ خورده

قد تا شده ات را باز کنی

کلی راه و چاره بسازی

دیو را راضی کنی

زبان را یله بفرستی به دره ی دوستان

به بازی . . .

صد برگ گل شده بودی آن روز چه گونه !

حواس ات نبود آن کفش هایی را که یکی سرخ یکی آبی پا کرده بودی چاه های خشکیده را له له کنان از پشت چه گونه . . .

خوش مزه ترین قاچ ماه بودی که سرت می درخشید

نمی توانستی فارسی ظریف بود دل در دل اش نبود چه گونه !

ولی شهر که خیلی پیش از پنجره های شوریده هم همان شهر بود به کوچه های علی چپ اش قول کباب قرقاول داده بود

لب از رود تنهایی تر کرده بودی آن روز چه گونه !!!

       
 
       

بالای صفحه

 

   qبرای دیدن بخش صُحبَتِ گُل (نمونه‌هایی از شعر کلاسیک پارسی) این جا را کلیک کنید   q

         

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

         
       

صفحه‌‌ی شعر هفته نامه‌‌ی ایرانیان

 ( بخش دوم، شعر کهن )

 

 
       

گزینه‌‌ی صمصام کشفی

 
           
       

   شماره‌ی ۸۴۲ ـ جمعه ۲۹ اردیبهشت ۱۳۹۶

  No. 842 - Friday 19 May 2017

 
 

در گلستانه

   

صُحبَتِ گُل

 
       

نمونه‌هایی از  سروده های سده ی   دهم  قمری  ||||    شانزدهم میلادی

 

 هفته نامه‌‌ی ایرانیان

(چاپ واشینگتن دی. سی)

جمعه ها  منتشر می شود



عبدی بیک نویدی

خواجه زین العابدین علی شیرازی

(مشهور به عبدی بیک شیرازی و متخلص به نویدی)

[ سده‌ی دهم قمری / ۱۶ میلادی]

 

 

۱

از  طرف شرقی ی این بوستان

باغ رزستان ز پی ی دوستان

خاسته اعناب ز جنب نخیل

جنت عدن است و بس است این دلیل

فخری او فخرکنان بر نبات

بوده طبززد به از اب حیات

صاحبی اش برده ز دل ها قرار

از دل صاحب نظران برده بار

کشمش او آمده با آب و تاب

شیشه ی پر شربت قند و گلاب

خوشه ی او لایق صد آفرین

نیشکر از خرمن او خوشه چین

طبع ز ملاحی ی او ذوق یاب

چون سرانگشت بتان در خضاب

احمدی اش نازک و شیرین تر

از همه شیرین تر و پاکیزه تر

.  .  .  .  .  .  .  .  .  .  .  .  .

.  .  .  .  .  .  .  .  .  .  .  .  .

.  .  .  .  .  .  .  .  .  .  .  .  .

.  .  .  .  .  .  .  .  .  .  .  .  .

برگرفته از روضه‌الصفات عبدی‌بیک نویدی

 

۲

تعالی الله چه شب بود این شب دوش

که دریاهای دولت بود در جوش

شبی فرخنده تر از عید نوروز

به انوار سعادت عالم افرزوز

نسیم نوبهاری در وزیدن

ریاحین بهشتی در دمیدن

هوای دلکش اردیبهشتی

معطر از ریاحین بهشتی

سر زلف شب اندر مشک سایی

فلک رقصان چو آهوی خطایی

نسیم نرم رو پیشی گرفته

به ارواح قدس خویشی گرفته

دمیده بوی مشک از نافه ی خاک

گریبان هوا از لطف آن چاک

هوا گیسوی شب را شانه کرده

به افسون عقل را دیوانه کرده

کواکب بر فلک در سرمه سایی

وز آن چشم جهان را روشنایی

سپهر جوهری دکان گشاده

همه سرمایه بر دکان نهاده

فلک مانند صورت خانه ی چین

زمین از روشنی افلاک تزیین

سپهر حقه باز دردی آشام

چو شب باران فشانده آتش از کام

چو صورت باز گردون سبک رو

برون آورده هر دم صورتی نو

لطافت های باد عنبرافشان

معطر کرده گیتی را گریبان

به دشت از شوق باد نوبهاری

معلق زن غزالان تتاری

صبا مستانه رقص آغاز کزده

به رخ درهای دولت باز کرده

.  .  .  .  .  .  .  .  .  .  .  .  .

.  .  .  .  .  .  .  .  .  .  .  .  .

.  .  .  .  .  .  .  .  .  .  .  .  .

.  .  .  .  .  .  .  .  .  .  .  .  .

برگرفته از دوحهالازهار عبدی‌بیک نویدی



 

 

 

 

۳

ای ز عشق تو پای دل در گل

وز نسیم‌ات شکفته غنچه‌ی دل

آبدار از تو لعل دل‌داران

وز تو خونین دل جگرخواران

از تو شد زلف مهوشان طراز

چون شب عاشقان سیاه و دراز

تابناک از تو روی دل‌داران

خوابناک از تو بخت بیداران

عارض افروزز ماه تابانی

قامت افروز سرو بستانی

دل عشاق را رسیده به غور

چشم خوبان سیاه کرده به جور

در رخ دل‌بران بزم آرای

قلم قدرت تو چهره گشای

ای رخ‌ات قبله ی غم‌اندوزان

جلوه‌گر در دل جگرسوزان

ننمایی رخ جهان‌تابی

تا کسی دیده را دهد آبی

نتواند کس‌ات عیان دیدن

در دل آگه‌ات توان دیدن

آن‌که دیدار را بود قابل

چشم را آب می‌دهد از دل

تو حلی بند شاهد گلزار

از غم‌اش کرده حال بلبل زار

از تو در این سرای ویرانه

شمع مایل بسوز پروانه

سروی افراختی ز گلشن جان

نام کردیش قامت جانان

شمعی افروختی زا آتش دل

خواندی‌اش روی گل‌رخان چگل

از تو در هفت پرده‌ی زر دوز

نور ده هفت شمع بزم افروز

.  .  .  .  .  .  .  .  .  .  .  .  .

.  .  .  .  .  .  .  .  .  .  .  .  .

.  .  .  .  .  .  .  .  .  .  .  .  .

.  .  .  .  .  .  .  .  .  .  .  .  .

برگرفته از هفت اختر عبدی‌بیک نویدی













































         
       

بالای صفحه